Webfacts  
   
home
rubrieken
 
   
religie/folklore
           
     
wapens
           
      documentaires            
      hot items            

     
documentaire

'Jesus Camp', van Rachel Grady en Heidi Ewing, VS 2006


Jesus Camp (wikipedia.org)
Jesus Camp is a 2006 documentary about a pentecostal summer camp for children who spend their summers learning and practicing their "prophetic gifts" and being taught that they can "take back America for Christ." (read the overview!)

Jesus Camp (recensie)
De documentaire Jesus Camp begint met beelden van Missouri: wegen, auto's, borden ('God Bless USA') en fier wapperende Amerikaanse vlaggen. Op de geluidsband klinken radioflarden over de benoeming tot het hooggerechtshof van Samuel Alito, een conservatieve rechter die fel tegen abortus is. Een vrouwenstem zegt dat Amerika teruggewonnen moet worden voor Jezus Christus. Een man merkt op dat de Christelijke machthebbers het land verdelen. 'Het is wij tegen zij. En er is geen speld tussen te krijgen; alles gebeurt in de naam van God. Wij voeren ook weer oorlog in de naam van God.' Vertwijfeld vraagt hij zich af wat er over is van de scheiding tussen kerk en staat.

De invloed van christelijk rechts op de Amerikaanse politiek en de aanwas van jonge strijders in het leger van God; dat zijn de terugkerende elementen in Jesus Camp. Becky Fischer, een gezette vijftiger die zomerkampen organiseert voor bevattelijke, godvruchtige jongeren, stelt alles in het werk om ervoor te zorgen dat de Amerikaanse jeugd net zo gecommitteerd is aan God als de kinderen in Pakistan en Palestina aan Allah. 'De Palestijnen leren hun kinderen hoe ze bommen en machinegeweren moeten gebruiken. Wij moeten in actie komen, want wij hebben het gelijk aan onze zijde. Het is onze tijd, met dank aan president Bush.' Mike Papantoni zorgt in zijn radioshow Ring of Fire voor het (genuanceerde) tegengeluid.  

Hoe kneedbaar de (Amerikaanse) jeugd is, wordt geïllustreerd door een aantal kinderen op zomerkamp. Hen wordt voorgehouden dat Harry Potter de duivel is, en dat eenderde van hun vriendjes en vriendinnetjes er helaas niet bij kan zijn; die zijn geaborteerd. Het gaat erin als zoete koek. Samen bidden ze voor een kartonnen foto van (Born Again Christian) George Bush.

De grootste verdienste van Jesus Camp, die het eerder dit jaar in de strijd om de Oscar voor de beste lange documentaire moest afleggen tegen An Inconvenient Truth, is dat Ewing en Grady het laten zien zoals het is. Ze oordelen niet, moraliseren niet en ze manipuleren niet of nauwelijks in de montage.
 
Op een mega-jongerendag verschijnt Ted Haggard ten tonele, een invloedrijke televisiepredikant die op dat moment wekelijks overlegt met president Bush. 'We hoeven geen woorden vuil te maken aan homoseksualiteit', zegt Haggard. 'De bijbel spreekt voor zich.' Dan richt hij zich rechtstreeks tot de camera: 'Ik weet wat jij vannacht deed', sneert hij. 'Voor duizend dollar zal ik het niet tegen je vrouw zeggen.' De volle zaal lacht. Haggard lacht ook.
 
Het is waarschijnlijk koren op de molen van de criticasters van Haggard, religieus rechts en Bush. Want veel later moest Haggard terugtreden als voorganger van zijn New Life Church in Colorado, omdat hij zich schuldig had gemaakt aan 'seksueel immoreel gedrag' (dat wil zeggen: seksuele handelingen met een mannelijke prostitué).
 
Aan de andere kant zullen EO-coryfeeën Knevel & Van den Brink ook een warm gevoel aan de documentaire overhouden. Jesus Camp is even goed te zien als een waarschuwing tegen conservatief rechts, als een promotiefilm voor de zomerkampen van Becky Fischer. Met Fischer als kloeke moeke, die eerlijk en openhartig, zonder schaamte praat over de noodzaak van evangelisatie, in de onwrikbare overtuiging dat God aan haar zijde staat.